Κυρ 9 Απρ 2017 06:58:10 μμ

Monday, 04 May 2015 09:08

Ταρτούφος. Κωμωδία του Μολιέρου.

Γραφει ο/η  Administrator
Αξιολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Σκηνοθεσία: Κ. Μάρκελλος .

Θέατρο του Νέου Κόσμου .

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ.

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ       

ΠΑΥΛΟΣ: Χαίρομαι, που για άλλη μια φορά, αποδεικνύετε περίτρανα η σκέψη του Αϊνστάιν.
ΛΑΟΥΡΑ: Και ποια είναι αυτή παρακαλώ; Ποια απ' όλες δηλαδή...
ΠΑΥΛΟΣ: Ότι η φαντασία είναι ανώτερη, σημαντικότερη από την γνώση.    
ΛΑΟΥΡΑ: Να φανταστώ λοιπόν, ότι μιλάς για την παράσταση.
ΠΑΥΛΟΣ: Ναι, και κατ' επέκταση για όσους αφήνουν τα αόρατα να εισχωρήσουν στα ορατά,
σαγηνεύοντας, κουρσεύοντάς τα.
ΛΑΟΥΡΑ: Νομίζω ότι δεν είναι και τόσο απλό αυτό το θέμα. Χρειάζεται δουλειά, εκπαίδευση...
ΠΑΥΛΟΣ: Βεβαίως, αλλά πρωτίστως χρειάζεται "γονείς", "δασκάλους", "περιβάλλον",
που να μπορέσουν να εκτιμήσουν την μέγιστη και καθοριστική αξία της φαντασίας
και να μην αφαιρούν-τσαλαπατούν-θάβουν την πρώτη αυτή γενεσιουργό ύλη από τα παιδιά.
ΛΑΟΥΡΑ: Ισχύς εν τη ενώσει...
ΠΑΥΛΟΣ: Όχι ακριβώς, ισχύς, δηλαδή φαντασία στη γνώση.

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

ΛΑΟΥΡΑ: Πάντως, το έργο δεν ήταν ο κλασσικός Ταρτούφος του Μολιέρου.
ΠΑΥΛΟΣ: Ήταν μια διασκευή του, στηριζόμενη στις επιστολές του Μολιέρου στον Λουδοβίκο
για να "δικαιολογήσει" και να του επιτραπεί να ανεβάσει το έργο του, το οποίο,
απ' ότι φαίνεται χάλαγε λίγο τους "ιερούς κήπους". Κάποιοι αναγνώριζαν τον εαυτό τους.
ΛΑΟΥΡΑ: Καλά τώρα...οι κοινωνίες ήταν, είναι και θα παραμείνουν γεμάτες Ταρτούφους.
ΠΑΥΛΟΣ: Φυσικά, αλλά ίσως μπορούμε και πρέπει να κάνουμε μια δεύτερη σκέψη για τις προθέσεις
-πέρα από τα πιστεύω- των άλλων.
ΛΑΟΥΡΑ: Γαμώτο, πάντα υποψιασμένοι...
ΠΑΥΛΟΣ: Δυστυχώς, φαντάζει πια ως φυσικός νόμος προς την επιβίωση.
ΛΑΟΥΡΑ: Με το χέρι στην σκανδάλη.
ΠΑΥΛΟΣ: ...ακόμα και εάν σκανδαλίζονται κάποιοι...

ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ

ΛΑΟΥΡΑ: Έχεις ξαναδεί τα παιδιά  αυτής της θεατρικής ομάδας;
ΠΑΥΛΟΣ: Όχι, αλλά σίγουρα θα τους ξαναδώ, μαζί με τον "γητευτή" σκηνοθέτη τους.
ΛΑΟΥΡΑ: Φοβερή η ενέργεια της ομάδας, με πάθος και ένταση.
ΠΑΥΛΟΣ: Ξεπέρασαν τον εαυτό τους, με το κέφι και τον "ερασιτεχνισμό" τους.
Έφτασαν στο κόκκαλο. "Κάνουμε θέατρο για την ψυχή μας".
Οι ερμηνείες και η γνώση, μένουνε πίσω κατάκοπες, ωχριούν.
ΛΑΟΥΡΑ: Έλα τώρα, υπερβάλεις, χρειάζεται και η γνώση, είναι εξίσου σημαντική.
ΠΑΥΛΟΣ: Είναι, θα δεις ότι όπου και όταν -σπανίως βέβαια- έχει ταιριάξει αυτή η σχέση,
γνώση με φαντασία-ταλέντο, τα αποτελέσματα είναι εκρηκτικά.
ΛΑΟΥΡΑ: Δηλαδή, πιστεύεις πως από μόνη της δεν είναι "άξια";
ΠΑΥΛΟΣ: Από μόνη της... απομένει μια στείρα, άψυχη κατάθεση.
ΛΑΟΥΡΑ: Επιταγή χωρίς αντίκρισμα.
ΠΑΥΛΟΣ: Ακριβώς.

Τελευταία τροποποίηση στις Wednesday, 06 May 2015 12:19

Τελευταιο απο Administrator