Κυρ 9 Απρ 2017 06:58:06 μμ

Tuesday, 02 June 2015 07:46

Αδερφοί Καραμάζoφ

Γραφει ο/η  Administrator
Αξιολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Δραματοποιημένο Μυθιστόρημα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι                      
Σκηνοθ.:Ν. Τριανταφύλλη
Θέατρο  Τέχνης «Κάρολος Κουν»-Υπόγειο        
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

ΛΑΟΥΡΑ: Παύλο, βρήκαμε εισιτήρια για τους Καραμάζοφ;
ΠΑΥΛΟΣ: Ναι, είμαστε εντάξει, τα έκλεισα.
ΛΑΟΥΡΑ: Επιτέλους, δύο μήνες σου το λέω.
ΠΑΥΛΟΣ: Τι να σου κάνω...η παράσταση πήρε διαστάσεις ρωσικές.
ΛΑΟΥΡΑ: Ελπίζω να αξίζει την φήμη της...πότε θα πάμε;
ΠΑΥΛΟΣ: Το Σάββατο, στις έξι.
ΛΑΟΥΡΑ: Στις έξι;
ΠΑΥΛΟΣ: Είναι οι μοναδικές θέσεις που βρήκα, και μάλιστα με το ζόρι, οι τελευταίες.
ΛΑΟΥΡΑ: Τέλος πάντων, έχω ακούσει για πολλά κεράσια και λέω να μην πάρω καλάθι.
ΠΑΥΛΟΣ: Μην πάρεις καλλίτερα, ότι κεράσια μαζέψουμε θα τα βάλουμε στις τσέπες.
ΛΑΟΥΡΑ: ...κι αν είναι παραπάνω η σοδειά;
ΠΑΥΛΟΣ: Εάν είναι παραπάνω τα τρώμε και ότι περισσέψει το μοιράζουμε.
ΛΑΟΥΡΑ: Πάντα σου φιλάνθρωπος.
ΠΑΥΛΟΣ: Φιλότεχνος χρυσή μου. Μελέτη και αγάπη για την τέχνη της ζωής.

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

ΛΑΟΥΡΑ:...δύσκολο εγχείρημα...σε πόση ώρα έχει διάλειμμα;
ΠΑΥΛΟΣ: Σσσστ, όπου να 'ναι.
ΛΑΟΥΡΑ: Α, νάτο, ωραία, έλα, σήκω λίγο να ξεπιαστούμε.
ΠΑΥΛΟΣ: Πάμε επάνω, να πάρουμε λίγο αέρα.
ΛΑΟΥΡΑ: Πάμε, είναι ακόμα μέρα. Πως τα βλέπεις τα πράγματα;
ΠΑΥΛΟΣ: Είναι δύσκολη η μεταφορά και η προσέγγιση ενός τόσο ογκώδους έργου, με τόσους λεπτοκεντημένους
χαρακτήρες, πάνω στα θέματα της ύπαρξης και της συνύπαρξης.
Η διασκευή του Διονύση Καψάλη προσπαθεί να μείνει στα κομβικά σημεία και μάλλον καλά κάνει. Πως αλλιώς.
ΛΑΟΥΡΑ: Πράγματι, πως να αποδώσεις ένα μυθιστόρημα τέτοιου μεγέθους και βάθους σε θεατρική μορφή.
Μοιάζει με άθλο.
ΠΑΥΛΟΣ: Γι' αυτό και η σκηνοθέτης προτείνει στους θεατές να το διαβάσουν.
Ξέρει πολύ καλά, ότι αυτό που προσπαθεί να κάνει, είναι μόνο μία μικρή "προβολή" στα όρια του θεάτρου.
Αν μη τι άλλο, είναι έντιμη η στάση της. Γνωρίζει με τι "τέρας" καταπιάστηκε.
ΛΑΟΥΡΑ: Προλαβαίνω να πάω λίγο στην τουαλέτα;
ΠΑΥΛΟΣ: Βεβαίως, είναι δυνατόν να ξεκινήσουμε χωρίς εσένα;
ΛΑΟΥΡΑ: Μμμ...χαριτωμένο, πάω και γελάμε αργότερα.

ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ

ΛΑΟΥΡΑ: Λοιπόν, κύριε συλλέκτα, πως πήγε η συγκομιδή των κερασιών;
ΠΑΥΛΟΣ: Αρκετά καλά, ευχαριστώ. Έφαγα τόσα, ώστε μου μένει η επιθυμία να συνεχίσω και αύριο
με αυτά που έχω στις τσέπες. Εσείς;
ΛΑΟΥΡΑ: Μεγάλη σοδειά, δεν ξέρω που να τα βάλω. Τι καλάθια, τι πανέρια και τι κοφίνια.
ΠΑΥΛΟΣ: Μοιράστε τα κυρία, μοιράστε τα. Κάντε πράξη τα λόγια της αγάπης του Αλιόσα.
ΛΑΟΥΡΑ: Μεγάλη ερμηνεία του Μελέτη, στα άπιαστα βάθη της αποδοχής και της κατανόησης.
Πως να συνυπάρξουν τόσοι χαρακτήρες που φιλοξενούνται μέσα μας, πόσο μάλλον όταν όλα αυτά τα πάθη
προσπαθούν να "κατοικίσουν" σε μια οικογένεια.
Ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα; Ποιος είναι ο φονιάς και ποιος οπλίζει το χέρι του;
ΠΑΥΛΟΣ: Βαθιές ερμηνείες, όπως και του πατέρα Καραμάζοφ (Γεωργακόπουλος), του "κακού λύκου",
που λαγοκοιμάται στην καρδιά μας δίπλα στον καλό.
Το θέμα είναι ποιόν από τους δύο λύκους ταΐζεις Λάουρα.
ΛΑΟΥΡΑ: Αχ, μην μου μιλάς για φαγητό, γιατί με το ζόρι κρατιέμαι.
ΠΑΥΛΟΣ: Δεν σε φοβάμαι...με τόσα κεράσια...

Τελευταιο απο Administrator