Κυρ 9 Απρ 2017 06:31:15 μμ

Άρθρα
Άρθρα

Άρθρα (650)

Του Χαράλαμπου Λαζάνη.


Με τη φάρσα μόνιμα εγκατεστημένη στην καθημερινότητά μας, τί να την κάνεις την πρωταπριλιά; Μάλιστα η μονιμοποίησή μας σε πρωταπριλιάτικη συνθήκη προσέλαβε και ηθικό κύρος καθώς, σύμφωνα με τούτη την παρατραβηγμένη για τη νοημοσύνη μας φάρσα, η δημοκρατία λειτουργεί «καλώς λίαν», κι επομένως είναι ανεπίτρεπτο, με αφορμή την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, να τίθεται θέμα κρίσης της Δημοκρατίας: η σύνδεση αυτή χαρακτηρίζεται εγκληματικά ανεύθυνη και αυτό ακριβώς ισχυριζόταν, τον Σεπτέμβριο του 2011, ο πρόεδρος της Βουλής απευθυνόμενος στους έφηβους βουλευτές μυώντας τους, έτσι, στη Δημοκρατία μέσω του θεσμού της Βουλής των Εφήβων.

Τί κι αν, στις τελευταίες εθνικές εκλογές, ο καθηγητής συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης συνέστηνε στους πολίτες αποχή και πολιτική ανυπακοή, ενώ δύο χρόνια νωρίτερα είχε καταγγείλει το καθεστώς ως πραξικοπηματικό, με παράδοση της κυριαρχίας της χώρας; Τί κι αν ο οικονομολόγος καθηγητής James K. Galbraith θεωρεί πως η οικονομική επιστήμη μπορεί επάξια να καταστεί αντικείμενο σπουδής της εγκληματολογίας ; κι ότι στην Ελλάδα δεν εφαρμόζεται οποιαδήποτε «οικονομική πολιτική» παρά ψυχρός οικονομικός εκβιασμός και πολιτική δικαστικού επιμελητή;

Έτσι, άποψη ότι το χρέος δεν είναι (μόνο) οικονομικό εργαλείο πλουτισμού των πιστωτών αλλά (κυρίως) πολεμικό εργαλείο εξόντωσης των οφειλετών, εξόντωσης βιολογικής, κοινωνικής και πνευματικής, παραμένει λογοκριμένη ή εκτίθεται σαν εξωφρενική. Κι όμως, έχει πια καταστεί σαφές στους κοινούς θνητούς ότι απέχουμε πολύ από την περίπτωση του πιστωτή που εύχεται για την καλή υγεία και, έως ένα βαθμό τουλάχιστον, για την ευημερία του οφειλέτη ως εγγύηση ότι αυτός θα είναι ικανός να ανταποκριθεί στην υποχρέωσή του.

Στην πραγματικότητα, η παλαιά πρακτική της ληστείας μετά φόνου, σαν μέθοδος πλουτισμού (δι’ αρπαγής της λείας) και κατάκτησης χωρών (της ακίνητης, μη μεταφερόμενης λείας) με εξόντωση του ιθαγενούς στοιχείου και διαγραφή των δικαιωμάτων του, έχει προκριθεί και τεθεί σε εφαρμογή από τους «Θεσμούς» με την ενεργή συναίνεση, είτε το αντιλαμβάνονται είτε όχι, των εκπροσώπων της Δημοκρατίας μας, με κατ’ ουσία μόνο τον παραπάνω χαρακτηρισμό να θεωρείται απαράδεκτος. Πρακτικά ωστόσο, το δημοκρατικό πλαίσιο χρησιμοποιείται ακριβώς για εξωραϊσμό της Ληστείας μετά Φόνου· σε αυτό βαπτίζεται, και από αυτό αναδύεται το έγκλημα εξωραϊσμένο ως δημοκρατικά κυρωμένες πολιτικές αντιμετώπισης της «οικονομικής κρίσης» και των παράπλευρών της απωλειών.

Πώς λοιπόν να πιστέψουμε στις μάχες που δίνουν οι κυβερνήσεις μας κατά των απαιτήσεων των δανειστών, όταν αποσιωπάται ότι, όχι απλά η κλοπή, αλλά η εξόντωσή μας είναι η στρατηγική τους επιδίωξη; Όταν εμείς, οι απλοί πολίτες το έχουμε αντιληφθεί, οι εκπρόσωποί μας γιατί να μην το αντιλαμβάνονται; Και με τί καρδιά να στελεχώσουμε δομές αλληλεγγύης και υπέρβασης της κρίσης όταν οι οργανωτές τους είναι οι ίδιοι που χειρίζονται τις δομές εξόντωσης και αμείβονται από αυτές;

Έτσι, δεν πρόκειται να τελεσφορήσουν οι όποιες μάχες για ισοδύναμα μέτρα και επαναδιαπραγματεύσεις για την «βιωσιμότητα» του χρέους, απλά γιατί αντίκεινται στην εκπλήρωση του διπλού στρατηγικού στόχου των πιστωτών, στο «ληστεία μετά φόνου», με την εξαίρεση πάντα των μαχών που αφορούν στην καταβολή του κόστους για τα αναγκαία μέτρα συντήρησης του σκηνικού της φάρσας· για να μην καταρρεύσει πρόωρα και τρομάξει, με απρόβλεπτες ακόμα συνέπειες, τα θύματά του στην Ελλάδα και σύντομα στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθ’ οδό και κείνες προς τα νέα τους, τριτοκοσμικά, πεπρωμένα. Πρέπει πάση θυσία οι αξιώσεις του συστήματος για πρόοδο, για αλλαγή και για γνώση, να διατηρηθούν από τα ίδια τα θύματα των ναυαγίων της προόδου, της αλλαγής και της γνώσης. Και μέχρι σήμερα η Δημοκρατία μας υπηρετεί τις ανάγκες του έργου αυτού με επιτυχία. Κι ας μας προτρέπουν επιτακτικά οι δανειστές με τρεις λέξεις: ντουλειά, ντουλειά, ντουλειά! Κι ας ακούμε εμείς, όσων τα φίλτρα δεν έχουν αχρηστευτεί από το ψέμα της καθημερινότητας: εξόντωση, εξόντωση, εξόντωση!

Σύμφωνα με ένα δοκιμασμένο ρητό, η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα του πολέμου. Ίσως γι’ αυτό δεν μας περνάει από το μυαλό πως μέσα από τη μεγάλη τεχνοεπιστημονική ανάπτυξη που γνωρίσαμε τον 20ο αιώνα, ο πόλεμος δεν θα παρέλειψε διακριτικά, όχι μόνο να λάβει το μερτικό του, ούτε καν τη μερίδα του λέοντος, αλλά να μας κάνει «κατοικίδια» στην αυλή του.

Αλλά είπαμε, Πρωταπριλιά έχουμε, ας πούμε και μια αλήθεια!

Χαράλαμπος Λαζάνης

Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ.

Μέσα σ' αυτά τα τρία χρόνια, ο συνδυασμός μας κράτησε μια δημιουργική στάση.Με συνεχή παρουσία στα δημοτικά συμβούλια,δεν κάναμε στείρα κριτική και δεν αναλωθήκαμε σε λαϊκισμούς.Απεναντίας προσπαθήσαμε να δράσουμε ενωτικά,προβάλλοντας τις πιο σωστές επιλογές για το συμφέρον της πόλης μας.Εναντιωθήκαμε όμως σε καίρια ζητήματα,προτείνοντας σθεναρά την εναλλακτική μας πρόταση.
Μεταξύ άλλων:
-στηλιτεύσαμε την αναθεώρηση σχεδίου πόλης που κόστισε κοντά ένα εκατομμύριο ευρώ,δεσμεύοντας 40 στρέμματα χωρίς προοπτική αποζημίωσης.
-καταγγείλαμε τη λανθασμένη τακτική για την απόκτηση του Ο.Τ. 61,πρώην Τένις Κλαμπ.Ο Δήμος για 17 χρόνια μεθόδευε έναν ιδιωτικό χώρο να τον παρουσιάσει ως δημόσιο.Τελικά ο ιδιώτης δικαιώθηκε,με το Δήμο να έχει σπαταλήσει κοντά πέντε εκατομμύρια ευρώ,χωρίς κανένα κέρδος.
-δεν ψηφίσαμε το τεχνικό πρόγραμμα του 2017,καθώς υστερούσε και σε μελέτες και σε προγραμματισμό αναγκαίων έργων.
-καταγγείλαμε την αδιαφορία για την καλύτερη λειτουργία της Λ.Πεντέλης και προτείναμε τις αναγκαίες παρεμβάσεις.
-επισημάναμε την καθυστέρηση πάνω από οκτώ χρόνια της έγκρισης του Γενικού Πολεοδομικού,ώστε ο Δήμος να κινηθεί σε πιο σωστό πλαίσιο ανάπτυξης.
-καταγγείλαμε την αδράνεια για την εκ περιτροπής λειτουργία της λαϊκής αγοράς και σε άλλους δρόμους.
Παράλληλα παρευρεθήκαμε στις πιο σημαντικές εκδηλώσεις του Δήμου και των φορέων της πόλης μας και ,όπου χρειάστηκε,τοποθετηθήκαμε εποικοδομητικά.
Σήμερα ο συνδυασμός μας,ανανεωμένος,με 7μελές συντονιστικό όργανο,δραστηριοποιείται ακόμα περισσότερο!Στοχεύουμε σ' έναν πιο ανθρώπινο Δήμο και σε μια τοπική αυτοδιοίκηση με πρωτοβουλίες στην πρωτοβάθμια υγεία,στην αποτελεσματική αστυνόμευση,στη βιώσιμη κινητικότητα και στην τοπική ανάπτυξη που αντιμάχεται την ανεργία.
Σ' αυτή την προσπάθεια,σας θέλουμε αρωγούς, με τις εύστοχες επισημάνσεις και τις εποικοδομητικές προτάσεις σας!

www.paidi-efivos.gr

Για τα παιδιά μας, οι γονείς είμαστε η κύρια πηγή των πρώτων τους εντυπώσεων. Μετά είναι το σχολείο. Αργότερα οι φίλοι. Και παράλληλα η πολυπαραγοντική πραγματικότητα που ονομάζουμε ''κοινωνία''. Τα παιδια μαθαίνουν μέσα από τα βιώματά τους, τα παραδείγματα γύρω τους, τα πρότυπα: μέσα στην οικογένεια, την παρέα, το σχολικό περιβαλλον και επιπλέον η τηλεόραση, το internet, τα video games...

Αν ένα παιδι πάρει αγάπη
θα μάθει να αγαπά και να δίνει αγάπη.
Αν σ'ένα παιδί μιλάμε ειλικρινά,
εξηγώντας του κάθε φορά πως έχουν τα πράγματα
θα μάθει να είναι κι αυτό ειλικρινές.
Αν ένα παιδί ακούει καβγάδες, επικρίσεις, φωνές, ανταγωνισμούς,
θα έχει κι αυτό ένταση και θα τη βγάλει στις δικές του επαφές.
Αν ένα παιδί το ντροπιάζουμε, το απαξιώνουμε, το υποτιμάμε,
θα μεγαλώσει μέσα στις ενοχές, χωρις αυτοπεποίθηση, χωρίς πίστη στο εαυτό του.
Αν ένα παιδί ζει σ'ένα περιβάλλον με υπομονή, αποδοχή, δικαιοσύνη,
τότε κι αυτό μαθαίνει να είναι δίκαιο, υπομονετικό και ανεκτικό με τους άλλους.
Αν έχει επιδοκιμασία και νιώθει ασφάλεια,
μαθαίνει να εκτιμάει και να έχει πίστη στον εαυτό του και τους άλλους.

Πολλές φορές θυμώνουμε ή απογοητευόμαστε μαζί τους για πράγματα που κάνουν (ολή την ώρα στην τηλεόραση, κολλάνε στο κομπιούτερ... κι αργότερα, μεγαλώνοντας, που δεν μας ακούνε, που μιλάνε άσχημα...)
Εμείς;
Τα παιδιά μαθαίνουν αυτό που βιώνουν.

*Το κείμενο βασίζεται στο ομώνυμο ποίημα της Dorothy Law Nolte.

________________________________________________________________________________
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος, τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαικού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπέυθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Page 1 of 93