Κυρ 9 Απρ 2017 06:41:36 μμ

Friday, 24 March 2017 08:52

12ο Athens Animfest στα Βριλήσσια: μια αποτίμηση της γιορτής κινηματογράφου και μουσικής.

Γραφει ο/η  Administrator
Αξιολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Πόσα θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε και να αναφέρουμε από όλα όσα συνέβησαν στις διήμερες εκδηλώσεις, που με αφορμή το 12ο Athens Animfest, διοργάνωσε η Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων «Cine-Δράση» το Σαββατοκύριακο 18 και 19 Μαρτίου, χωρίς να αδικήσουμε τα υπόλοιπα; Το μόνο σίγουρο είναι ότι ήταν ένα πραγματικό διήμερο πανηγύρι του πιο δύσκολο κομματιού του κινηματογράφου, με το οποίο ελάχιστοι είμαστε εξοικειωμένοι, αυτό των κινουμένων σχεδίων. Το πρόγραμμα περιλάμβανε μια Ημερίδα, προβολές 30 ταινιών μικρού μήκους (16 στο διαγωνιστικό μέρος και 14 στα πλαίσια της ημερίδας, υπαίθρια εκτέλεση δύο Performance της «22stops» της Κατερίνας Δρακοπούλου και το «I Am A Camera» της Bogna Juchnowicz από την Πολωνία, διαδραστικές συμμετοχές, συναυλία κ.ά.

Η ημερίδα

Το πρωί του Σαββάτου όσοι είχαν την ευκαιρία μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την Ημερίδα με θέμα «Οπτικοακουστικά Μέσα και Εκπαίδευση: «Animation και Περιβάλλον», που οργανώθηκε με τη συνεργασία πέντε Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων: της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας, του Εργαστηρίου Διαδραστικών Τεχνών του Τμήματος Τεχνών Ήχου & Εικόνας του Ιόνιου Πανεπιστήμιου, του Εργαστηρίου Μουσικής Ακουστικής και Τεχνολογίας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Επικοινωνίας και Οπτικοακουστικής Τεκμηρίωσης του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και του Εργαστηρίου Σχεδίασης Διαδραστικών Συστημάτων του Τμήματος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Έντεκα Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, οι Ελένη Μούρη, Παναγιώτης Κυριακουλάκος, Μιχάλης Αρφαράς, Κωνσταντίνος Τηλιγάδης, Χρυσάνθη Σωτηροπούλου, Σπύρος Παπαδόπουλος, Ιωάννης Πεϊκίδης, Παύλος Βαλσαμίδης, Αντιγόνη Παρούση, Αναστασία Γεωργάκη και η προεδρεύουσα Ευαγγελία Κούρτη, οι περισσότεροι καλλιτέχνες και οι ίδιοι, πολυβραβευμένοι στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όλοι άνθρωποι με μεράκι, ταλέντο και μεγάλο ενδιαφέρον για την δουλειά τους, κατέθεσαν τις εμπειρίες τους από την εκπαιδευτική, καλλιτεχνική και κοινωνική δραστηριότητα και ανέπτυξαν τις απόψεις τους για πλήθος θεμάτων γενικών όπως η ενσωμάτωση των κινουμένων σχεδίων στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες για το περιβάλλον, η χρήση του animation στην ευαισθητοποίηση των νέων σε περιβαλλοντικά θέματα, τα σύγχρονα ψηφιακά περιβάλλοντα, η αισθητική του sound design στο animation ή ειδικών, όπως η συνεργατική παραγωγή Οπτικοακουστικού Κειμένου για ένα πολυσυζητημένο θέμα, όπως οι Καρυάτιδες και άλλα λιγότερο γνωστά όπως οι κύκλοι του Μέτωνα, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, η Αρμονία των σφαιρών του Πυθαγόρα κοκ.

Η Ημερίδα απευθυνόταν σε εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων και φοιτητές. Οι πρώτοι έλαμψαν με την απουσία τους, αλλά οι δεύτεροι ήρθαν και έδωσαν μια νεανική νότα στο ΤΥΠΕΤ και με την παρουσία τους και με τις παρεμβάσεις τους. Μετά τις εισηγήσεις ακολούθησε η προβολή 5 ταινιών κινουμένων σχεδίων που ασχολούνταν με τις σχέσεις του ανθρώπου με το περιβάλλον και ολοκληρώθηκε με την προβολή 9 σπουδαστικών ταινιών που είχαν δημιουργήσει οι παρόντες φοιτητές. Ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή της ημέρας, όχι τόσο ή μόνον για την καλλιτεχνική αρτιότητα των ταινιών, που ομολογουμένως ορισμένες ξεπερνούσαν σε φαντασία και τέχνη τις αντίστοιχες του διαγωνιστικού μέρους, όσο με την ευαισθησία και το κέφι που οι ίδιοι οι δημιουργοί παρακολουθούσαν, σχολίαζαν και χειροκροτούσαν γενναιόδωρα, τις ταινίες των συμφοιτητών τους.

Οι ταινίες

Ξεχωρίσαμε κάποιες από αυτές: Στην ταινία «ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΟΥ ΑΝΤΡΑ», της Ανατολής Παναγιωτίδου και Βιργινίας Μάνεση, μια χημικός απογοητευμένη από τις σχέσεις της θέλει να φτιάξει τον τέλειο άντρα στο εργαστήριο της. Τα πάντα είναι οργανωμένα ως την τελευταία λεπτομέρεια μέχρι που ρίχνει το τελευταίο συστατικό. Θα τα καταφέρει άραγε; Το φιλμ «ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ», των Ελένη Γεωργιάδου και Ελσόνα Αγκάρα είναι μια σύντομη ιστορία που αποτυπώνει την καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου που καλείται να ανταπεξέλθει στους έντονους και απαιτητικούς εργασιακούς ρυθμούς θυσιάζοντας άλλες παραμέτρους της προσωπικής του ζωής. Το «GLITCH» του Ιωάννη Κούρτη αναρωτιέται αν ξέρεις ότι δεν είσαι κάποιο πρόγραμμα; Αν σου αρέσει το σώμα που σε έχει παγιδεύσει και αν φανέρωσες σήμερα το αληθινό σου πρόσωπο; Το φιλμάκι «Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΑΛΤΣΑΣM» σε σκηνοθεσία Μαριλένας Βέκιου & Ειρήνης Κωβαίου διηγείται, με πολύ χρώμα και φαντασία, μια ιστορία όπου κάποτε, κάπου στη χώρα των χαμένων καλτσών ένας απρόσμενος επισκέπτης από το παρελθόν έρχεται να ταράξει τα νερά της ήσυχης πόλης. Κόντρα σε όλους και στα στερεότυπα της μικρής κοινωνίας μπορούν τα θέλω και το «μαζί» να επιβιώσουν;

Balkan Familia, τα νιάτα κάνουν τη διαφορά!

Όλο το απόγευμα του Σαββάτου ο εσωτερικός και εξωτερικός χώρος του ΤΥΠΕΤ απέκτησε μια πρωτόγνωρη ζωντάνια. Μέσα, περίπου 15 άτομα ετοίμαζαν την αίθουσα για τις βραδινές προβολές και την συναυλία. Έξω το συγκρότημα σε ομάδες έκανε πρόβες στα παγκάκια. Οι προβολές διαγωνιζόμενων ταινιών κινουμένων σχεδίων, όπως σε κάθε διαγωνισμό άλλες απογοήτευσαν και άλλες γοήτευσαν το κοινό. Κυρίως προβλημάτισε η θεματολογία τους, όπου η οικονομική και κυρίως η κοινωνική κρίση κυριάρχησε στα σενάρια και η απαισιοδοξία που προκαλείται εξ αιτίας της, αλλά και οι αρνητικές επιδράσεις της στην διάλυση του κοινωνικού ιστού και στους χαραχτήρες των ανθρώπων αποδόθηκαν με τα πλέον μελανά χρώματα. Και εκεί πάνω στη μαυρίλα που κατέλαβε το κοινό, ήλθε με το τέλος των προβολών η συναυλία των Balkan Familia. Ένα συγκρότημα από δεκαπέντε 20χρονα, πανέμορφα αγόρια και κορίτσια, φοιτητές όλοι του Εργαστηρίου Μουσικής Ακουστικής και Τεχνολογίας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, πραγματοποιώντας στα Βριλήσσια αφιλοκερδώς την πρώτη του δημόσια εμφάνιση, κατάφερε να κάνει τη διαφορά. Με τις κιθάρες του, τα ηλεκτρικά μπάσα, το κανονάκι, το σαξόφωνο, το πιάνο, τα ντραμς, έπαιξαν και με τις υπέροχες φωνές τους απέδωσαν με μεγάλο κέφι, ζωντανή σκηνική παρουσία και ζεστασιά τραγούδια, παραδοσιακά, του Γκόραν Μπρέγκοβιτς του Διονύση Σαββόπουλου και άλλων, ξεσηκώνοντας τους παρευρισκόμενους. Όσο και αν το σκεφτόμαστε, δεν μπορούμε με σιγουριά να απαντήσουμε αν αυτό που συγκίνησε το κοινό ήταν περισσότερο η μουσική και οι φωνές τους ή κυρίως το ομαδικό πνεύμα τους, ο σεβασμός και η φροντίδα του ενός για τον άλλο και η σεμνότητα τους στοιχεία που κυριαρχούσαν στην συμπεριφορά τους όλο το διάστημα της μισής μέρας που ήταν κοντά μας. Ότι και να ήταν τους ευχαριστούμε από καρδιάς!

Τα βραβεία

Και τις δύο ημέρες μετά τις προβολές ακολούθησε συζήτηση με έλληνες σκηνοθέτες. Την πρώτη ημέρα ο Γιάννης Ζιόγκας συζήτησε με το κοινό για την βραβευμένη στο Φεστιβάλ Δράμας (2015) «Εthnophobia» του, μια ταινία στην οποία η επιβίωση, η ρήξη και η συμβίωση πάνε μαζί. Και όλα συνοδεύονται από εκρήξεις χαράς και πόνου, αποτελέσματα μιας εσωτερικής ανάγκης του ανθρώπου να βρίσκει και να μεγαλοποιεί τις διαφορές ακόμα και εκεί που οι ομοιότητες είναι εμφανώς μεγαλύτερες. Ο Γιάννης Ζιόγκας, μετανάστης ο ίδιος από την Αλβανία έχει σπουδάσει σκηνογραφία και σκηνοθεσία και έχει μακροχρόνια καριέρα στον κινηματογράφο, τηλεόραση, θέατρο και διαφήμιση. Ειδικεύεται στο animation και συγκεκριμένα στο stop motion animation με πλαστελίνη και puppets. Οι ταινίες του έχουν προβληθεί και βραβευτεί στα διεθνή φεστιβάλ του Annecy, Giffoni, Χιροσίμας, Νέας Υόρκης, Πράγας, Κίνας, Δράμας κτλ. Η «Εthnophobia» είναι η 13η μικρού μήκους animation ταινία.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΗΜΕΡΑ

Τη δεύτερη ημέρα ο Χρήστος Μπουραντάς παρουσίασε την ταινία «Aurelia» που σκηνοθέτησε μαζί με τον Κρέωνα Κρυωνά, μια ταινία για ένα φαινόμενο που ξεκίνησε μικρό, αλλά εξελίχτηκε σε κάτι μεγάλο. Θα μπορούσε να είναι η επίθεση της μέδουσας Aurelia aurita, θα μπορούσε όμως το ίδιο καλά να είναι και η κρίση που κατακυρίευσε τις ζωές μας. Στη συνέχεια οι σκηνοθέτες και τις δύο ημέρες απάντησαν σε ερωτήσεις του κοινού που αφορούσαν την τέχνη του animation, τον ελληνικό κινηματογράφο και το μέλλον του, κυρίως όμως την ηθική και οικονομική υποστήριξη από την πολιτεία προς τους δημιουργούς. Στη συνέχεια ανακοινώθηκαν τα Βραβεία Κοινού, που ανέδειξε η ψηφοφορία των θεατών και των δύο ημερών.

Το Πρώτο Βραβείο με μεγάλη διαφορά (διπλάσιους ψήφους από την δεύτερη) κέρδισε η ταινία «Aurelia» των Χρήστου Μπουραντά και Κρέωνα Κρυωνά, το Δεύτερο Βραβείο η ταινία «Εthnophobia» του Γιάννη Ζιόγκα και το Τρίτο η ταινία «Basket/Tokri», του Suresh Eriyat από την Ινδία.


Μαρίνα Παπαχριστοδούλου

Τελευταία τροποποίηση στις Sunday, 26 March 2017 10:04

Τελευταιο απο Administrator